آناهيتاي مامان و بابا

امروز تولد منه. از ديشب تا الان كه اينا رو مي نويسم هنوز توي شك سورپرايزهايي هستم كه خونواده ي مهربونم و دوستاي خوبم برام برگزار كردن. ديشب يه هويي در باز شد و مامان بزرگ و بابابزرگ و دايي ها و زن دايي ها و دو تا خواهر گلم كه از ظهر اومده بودن پيشم با يه كيك تولد ظاهر شدن. من از هيجان داشتم منفجر مي شدم. فكرش رو بكنين يهويي آدماي عزيز زندگيت بخاطر تو كه تولدته بيان پيشت. خوشحاليم وصف ناپذير بودم گلم. اگر چه توي ناقلا بي خبر نبودي و راز سورپرايز ماماني رو خوب نگه داشتي كه بقيه لو نرن. همه چي عالي بود و همه خوشحال. امروز ظهر هم كه اومدم دنبال تو و خاله ها كه برين خونه دايي ياسر، همين كه وارد خونه شدم ديدم دوستاي عزيزم فريبا و نيرواناي نازنينم...

توی خونه بابابزرگ، کنار عمه آذر نشسته بودی. تازه از کلاس خلاقیت اومده بودی. تلویزیون مارها رو نشون میداد. نگاهی به یه مار سیاه گنده کردی و گفتی : "مامان، این ماره کرم ضد آفتابش رو نزده که سیاه شده." خونه منفجر شد از این جمله ات شیرینکم.   ------------------------- کلاس خلاقیت هفته قبل رو باز هم استقبال کردی. اگر چه باز هم ناهماهنگی رو می شد دید. تازه می خوان کلاس عصرتون که نقاشی و قصه گویی هست رو تعطیل کنن. نمیدونم اونوقت جواب تو رو با این همه وسیله ای که برات خریدم و تا میخوای ازشون استفاده کنی می گم اینا مال کلاس نقاشیته بدم. مدیر موسسه می گه بچه ها عصر خسته می شن و نمی کشن. ولی من بعید میدونم اینطوری باشه. آخه تو که خیلی استق...

با خاله مهناز مهربون قرار گذاشتيم هر هفته يكشنبه ها و سه شنبه ها با سامان و صبا جايي جمع بشيم و با هم بازي كنيم. هفته قبل اولين جلسه اش برگزار شد. تو و سامان نخود و لوبياهاي قاطي رو از ظرفي جمع كردين و جدا جدا به دو تا ظرف منتقل كردين و بعد هم يه نقاشي كشيدين و با استفاده از چسپ روي كاغذ چسپوندين. عكس ها رو بعدا ميزارم ولي جالبه كه نحوه جداسازي نخود و لوبياها از هم توسط شما دو تا متفاوت بود. سامان عزيزم، با صبر و حوصله دونه دونه جدا مي كرد و ميزاشت تو ظرف ها. ماشااله به اين صبر و حوصلت خاله. عشقي تو بخدا.  ولي تو اول دونه دونه جدا كردي. بعد از چند دقيقه مشت مشت مي كردي و از توي دستت دونه دونه جدا مي كردي و مينداختي تو ظرف و بعد دوباره روشت...

شنيدن اين خبر از فريباي عزيزم كه قراره يكسري كلاس هاي خلاقيت ويژه شهرستاني ها توسط موسسه خلاقيت روزهاي پنج شنبه داشته باشيم هيجان و ذوق فراواني برام داشت. اينقدر خوشحال بودم كه قراره تحولي عظيم توي زندگيت پيش بياد كه به اين فكر نكردم مايي كه دو سه ماهي يك بار ميريم كرمان، حالا قراره هر هفته توي اين گرماي خشك راهي كرمان بشيم. با ذوق فراوان براي بابايي تعريف كردم و اون هم خوشحال از اين برنامه استقبال كرد. براي انتخاب پكيج با دوستامون به موسسه رفتيم و با برنامه هايي كه مدير موسسه برامون تعريف كرد هيجانم براي اين برنامه بيشتر شد. براي به حد نصاب رسيدن اين كلاس و كنسل نشدنش با خاله فريبا و خاله سمانه خودمون رو به آب و آتيش زديم تا نفر پيدا كنيم....

ديشب بابايي نبود و من و تو در كنار هم خوابيديم. خواب ميديدم با خاله آرزو جايي هستم پربرف و كلي خوش به حالمون شده. برف بازي مي كنيم و روي برف ها سر مي خوريم و از ته دل مي خنديم و خوشحاليم. صبح كه از خواب بيدار شدم حس خوبي داشتم. كارام و مي كردم تا برم اداره كه ديدم توي خواب گريه مي كني و با گريه مي گي : آدم برفيم، آدم برفيم. بغلت كردم تا آروم شي. كمي كه حالت بهتر شد گفتي : مامان از اين ناراحتم كه آدم برفيم خراب شد. من  قربونت برم من. من و تو ديشب با هم خواب برف مي ديديم. من بهت برف ميدادم و تو آدم برفي درست مي كردي. راستي يادم رفت بگم كه تازه ياد گرفتي احساست رو بيان مي كني. ناراحتيهات و شاديهات رو و من براي خودم و تو خيلي خوشحالم. امي...

از وقتي كه توي شكمم بودي و من برات سعدي مي خوندم آرزو مي كردم اولين مسافرتت به شيراز باشه تا بتونم شكوه پاسارگاد، تخت جمشيد و نقش رستم، معبد آناهيتا، بوي بهشتي بهارنارنج، عطر گل هاي باغ هاي بهشتي اش، حافظيه، سعدي. اصلا بهت بگم تمام گوشه كناره هاي اين شهر بهشتي. از آسمونش گرفته تا كوه هاي تنگه بلاغه و جاده هاي زيبا و سرسبزش رو ببینی. اين آرزو توي دلم بود تا بالاخره موفق شديم سه چهار روز قبل از تولدت سه تايي عازم اين شهر زيبا بشيم. دل تو دلم نبود مخصوصا كه قرار بود از جاده شهربابك بريم كه اول به پاسارگاد مي رسيد. نمي دونم چرا وقتي وارد مرز استان فارس مي شيم دلم حالي ميشه. انگار گمشده اي رو پيدا كرده باشه. قلبم به تپش ميفته. اين حالت روبر...

باید این لحظه رو برات ثبت کنم دختر قدرشناس من. امروز عصر که اومد مهدکودک دنبالت خواب بودی. کیفت رو زودتر بهم دادن. توش نیگاه کردم یه کارت ستال بود که خاله های مهد برای روز مهد با یه متن خیلی قشنگ برای مامانا درست کرده بودن. قسمت جالب اینه که یه طرفش عکسی بود که تو از خودت و من کشیده بودی و به قولی خاله ها کمی دستکاریش کرده بودن تا شکل آدم بشه. زیرشم نوشته بودن: مامان و آناهیتا. وای که انگار دنیا رو بهم داده بودن. وقتی آوردنت بیدار شدی. خودت رو چسپوندی به من و بعد نگام کردی و گفتی :   مامان روزت مبارک . وای خدای من چقدر خوشحال شدم. این جمله برای اولین بار از زبونت می شنیدم. اشکم دراومد. هیچی نگفتم و فقط محکم بغلت کردم. گوله گ...